The Canopy Rainforest Treehouses and Wildlife Sanctuary

Purple flowering trees

by Kate-Me

The most beautiful thing I noticed upon reaching the outskirts of the town of Atherton itself, were the beautiful purple blossomed trees, that we hadn't seen anywhere else in Queensland. I've no idea what type of trees they were, unfortunately.

Atherton Tablelands

by jeroenlianne

De volgende dag brengen we een bezoek aan 'The Tropical Atherton Tablelands', een uitgestrekt heuvelachtig natuurgebied met vulkaankraters, prachtige vergezichten (die we uit de folder moeten halen want het is zwaar bewolkt), regenwouden en watervallen. Het is slecht weer, het regent maar het is toch nog altijd zo'n 25'C. De Gillies Highway kronkelt zich een weg naar boven en we komen uit bij het Crater Lakes National Park. Grote meren op 700 meter hoogte met een diepte van zo'n 100 meter. Ook vinden we er de Twin Kauri Pines. Bomen van meer dan 1000 jaar oud en 50 meter hoog. Sommige hebben een stam met een doorsnee van wel meer dan 2 meter. Echt groot dus.

In Lake Eacham zien we de Seashawed Turtle. De schild van deze schildpadden is aan de achterkant kartelvormig zoals een zaag. Ze worden ook wel Bottom Breathers genoemd omdat ze door hun kont kunnen ademhalen. In Yungaburra zien we de Curtain Fig, een vijg die we al eerdere malen in Australië hebben gezien. De boom kenmerkt zich door zijn wortels die als gordijnen om de boom hangen. De boom ontstaat doordat vogels de zaadjes in andere bomen laten vallen. Deze zaadjes ontwikkelen zich tot een boom die vanuit de 'gastboom' al wurgend zijn wortels laat in de aarde laat zakken. Uiteindelijk gaat de gastboom dood maar heeft de Curtain Fig al voldoende wortel geschoten om zelf overeind te blijven.

We bezoeken de Dinner Falls, de Millaa Millaa Falls en de Zillie Falls. De Elinjaa Falls kunnen we niet vinden. We vermoeden dat hij voor onderhoud buiten gebruik is gesteld. Om de Wallicher Falls en de Tchupala Falls te bezoeken doen we nog een kleine bushwalk in het regenwoud. Op de terugweg naar de auto regenen we zeiknat en hebben we een paar kleine bloedzuigers aan de benen. Deze rotzakken laten zich vanuit een boom op je vallen en slaan vervolgens aan het smullen. Ze zitten behoorlijk vast en zijn glad zodat je ze er niet gemakkelijk aftrekt. We rijden weer terug naar Cairns een rit van toch nog 100 km.